Achter de stekker: Frank Slooten

12-10-2026

Als echte ‘verenigingsman’ brengt Frank Slooten graag verschillende belangen bij elkaar. Hij is sinds 4 maanden directeur van DOET, de Dutch Organisation for Electric Transport. Sinds 2009 is dit de branchevereniging voor bedrijven die actief zijn in de laadinfrastructuur en laaddiensten.

Frank gelooft erin dat je vooruitkomt als je verbinding maakt en je inleeft in andere belangen. Als directeur geeft hij een stem aan de sector, die onder andere binnen de NAL ook goed te horen is. Deze stem wordt vertegenwoordigd in verschillende werkgroepen, over veiligheid, prijstransparantie en slim laden. Ook nam Frank tijdelijk zitting in de actielijn over slim laden. Samen met de NAL-regio’s, het ministerie en de netbeheerders werkte hij aan het implementeren van dynamisch netbewust laden.

“Als je robuuste laadinfrastructuur wil creëren, dan heb je marktpartijen nodig. Zij maken en beheren de palen en zorgen voor de communicatie met de ev-rijder. De NAL is wat mij betreft dan ook een heel waardevol platform om met de verschillende decentrale overheden in contact te staan en een eenduidige richting op te gaan.” 

 

Echte verenigingsman  

Eerder werkte Frank bij andere verenigingen, zoals de Vereniging Eigen Huis.“Ik kom zelf helemaal niet uit de laadinfrastructuur, maar ik ben wel een verenigingsman. Ik werk graag bij verenigingen waar ik mensen bij elkaar breng en de input van de brede achterban laat horen in het publieke debat. De wereld van de laadinfrastructuur is nog nieuw voor Frank, dus inmiddels dompelt hij zich helemaal onder in alle kennis over het onderwerp. “Ik wil eraan meewerken dat wij als markt met één stem en met een goede toekomstvisie meepraten over hoe we de laadinfrastructuur bouwen. Het is natuurlijk hartstikke leuk dat ik in mijn rol mee mag werken aan zo’n belangrijk onderwerp. Daar krijg ik veel energie van. De laadsector is ook nog relatief nieuw en dat maakt het interessant.”

Belangen samenbrengen  

Zijn drijfveer is dan ook om mensen met verschillende uitgangspunten bij elkaar te brengen: een fabrikant van een laadpaal heeft andere belangen dan iemand die de paal exploiteert. “Ik heb een brede achterban en het is leuk om dat bij elkaar te brengen. Met deze stem van mijn achterban kom je zelf ook weer in een krachtenveld terecht, bijvoorbeeld binnen de NAL. Niet alle NAL-regio’s zijn hetzelfde, netbeheerders hebben soms andere belangen en de Rijksoverheid heeft ambities. Dit maakt het interessant hoe we met elkaar kunnen samenwerken.” 

Frank is 4 maanden onderweg dus concrete resultaten aanwijzen is nog te vroeg, maar hij is hard aan het werk. Binnen de NAL vindt Frank het soms uitdagend dat dezelfde onderwerpen op meerdere plekken worden besproken. “Soms ontstaat er dan ruis op de lijn, bijvoorbeeld bij een onderwerp als prijstransparantie. Hoe voorkomen we dat we 3 keer een andere oplossing voor hetzelfde probleem aan het verzinnen zijn? Als we daarin met elkaar duidelijkheid zouden krijgen, zou dit de NAL nog sterker maken en in een hogere versnelling brengen.”  

Een andere uitdaging voor Frank is het verder uitbouwen van Vereniging DOET. “Een aantal leden gaf een signaal af dat we een sterkere positie moeten krijgen en we zijn daar hard voor aan het bouwen. We namen verantwoordelijkheid voor een heleboel onderwerpen die spelen, zoals aanbesteding en prijstransparantie. Er komen een heleboel onderwerpen op de markt af en dat drukt een grote last op onze schouders. Tegelijkertijd is de organisatie nog relatief klein en kunnen we nog niet alles doen wat we zouden willen.” 

Met vertrouwen kunnen laden  

In 2030 hoopt Frank dat de laadinfrastructuur in Nederland verschillen tussen regio’s verkleind zijn. “De overheden hebben daar een belangrijke rol in. Bij dingen die decentraal georganiseerd zijn, zie je vaak verschillen. Hoe zorgen we ervoor dat het beleid dat van overheidswege komt eenduidig is en op dezelfde principes gestoeld? Mensen weten dan wat ze kunnen verwachten. Als we het met elkaar kunnen organiseren dat de laadinfrastructuur, die we uiteindelijk neerzetten begrijpelijk is, denk ik dat dit ervoor zorgt dat mensen er vertrouwen in hebben als ze voor de laadpaal staan. Ik denk dat dat het grootste doel is waar we met elkaar naar moeten streven.” 

Frank hoopt dan ook dat mensen zich over 5 jaar niet meer druk hoeven te maken of ze hun elektrische auto kunnen opladen. “Laden moet geen zorg zijn voor de Nederlandse automobilist, die een elektrische auto heeft of er eentje wil aanschaffen. Daar moeten we samen aan werken en dat is een enorme uitdaging. Als de markt voor elektrisch zo wil doorgroeien, dan heb je echt meer laadinfrastructuur nodig. We zijn nog niet klaar.” 

Luisteren naar de markt  

Hiervoor moet je goed naar de klantbehoefte kijken, stelt Frank. “Of er nu nieuwe palen komen bij een bouwmarkt, restaurant of langs de snelweg: het moet vooral voldoen aan de vraag vanuit de klant, de behoefte van de elektrische rijder. Niet alleen meer palen plaatsen, maar ook onderzoeken waar de vraag is naar meer laadpalen. Zo heeft de automobilist nooit zorgen over het laden.” Om de ambities van de NAL waar te maken, is dat volgens Frank ook het belangrijkste streven. “Zorgen dat laden geen last wordt. Dat moet je als NAL faciliteren.” 

Als Frank een boodschap zou moeten meegeven aan iedereen die werkt in de laadinfrastructuur, dan sluit die daar ook op aan. “De NAL is een samenwerkingsverband. Laten we ons daarom goed inleven in de uitdagingen en leefwereld van de ander en kijken welke oplossingen je daarvoor kan bieden.” 

Dit sluit ook aan bij de doorgeefvraag die Robbert Monteban van het ministerie vorige keer stelde: Hoe zorg je ervoor dat alle neuzen dezelfde kant op komen te staan binnen de NAL? “Het begint met zo concreet mogelijk een gezamenlijke uitdaging formuleren. Daarbij is het belangrijk dat je begrijpt wat de uitdaging is van de ander en je je daarin kan inleven. Je komt tot oplossingen als er meer wederzijds begrip is.”  
 

De doorgeefvraag die Frank wil stellen: Met welke samenwerkingsverbanden kan de NAL zich vergelijken? En kunnen die samenwerkingsverbanden ook iets van elkaar leren?  

Cookie-instellingen